کانال آپارات چشم اندازinstagram | linkedin | twitter |  | facebook  | google plus

نقد و بررسی فیلم «آینه های روبرو»

آینه های روبرو                                                                --آبان ۱۳۹۱-- درام--- دقیقه--

 

http://www.naghdefarsi.com/images/stories/rooz/naghd/lincoln/5033-facingmirrors.jpg

کارگردان:نگار آذربایجانی

نویسنده : نگار آذربایجانی، فرشته طائرپور

بازیگران:

شایسته ایرانی، غزل شاکری، همایون ارشادی، نیما شاهرخ شاهی، مریم بوبانی ، رابعه اسکویی ، سارا بهرامی،با حضور افتخاری هنگامه قاضیانی، صابر ابر، تورج منصوری

خلاصه داستان :

داستان زندگی دو نفر است که به شکلی تصادفی با هم آشنا می شوند و این آشنایی زمینه تجربه های متفاتی برای هر دو نفر را فراهم می کند.

 

 

 

 

منتقد:‌سولا اکبریه ----

 

نگار آذربایجانی فیلم ساز جوانی است که در سال 1378 جلوی دوربین و برای مرحوم رسول ملاقلی پور در فیلم نسل سوخته به ایفای نقش پرداخت. یک سال قبل تر هم در شیدا به عنوان دستیار تدوین حضور داشت و از این منظر با سینما بیگانه نبود. سپس یک دهه را بدون آن که در هیچ اثر بلند سینمایی باشد، سپری کرد و در سال 1388 نخستین تجربه ی بلند سینمایی اش را ساخت. آینه های روبرو فیلمی است که آذربایجانی علاوه بر کارگردانی، نویسندگی و تدوین آن را هم بر عهده داشته است.

http://www.naghdefarsi.com/images/stories/rooz/naghd/lincoln/IMAGE634763055207365000.jpgآغاز فیلم، تاثیرگذار و به یادماندنی است. ملاقات رعنا (با بازی غزل شاکری) در زندان با همسرش، صادق (با بازی صابر ابر) و گفت و گوهایی که میانشان رد و بدل می شود، به شدت عاطفی است و به نوعی در همان آغاز ضربه را به مخاطب وارد می کند. این بر خلاف آغاز بسیاری فیلم ها در سینمای ایران است که شروعی نرم و شمرده دارند. فرشته طائرپور که تهیه کنندگی این فیلم را برعهده داشت هم در گفت و گویی با سایت خبرآنلاین اظهار داشته است: " هنوز که هنوز است از دیدن سکانس اول فیلم در زندان متاثر می شوم و محال است گریه‌ام نگیرد".

اما این شروع علاوه بر اثرگذاری، کارکردهای دیگری هم دارد و زمینه مناسبی برای شناخت یکی از شخصیت های اصلی فیلم و رگه های مذهبی او فراهم می آورد. اما داستان حالت موازی دارد و هم زمان، همراه اتفاقاتی می شویم که دیگر شخصیت اصلی فیلم – آدینه (با بازی شایسته ایرانی) را درگیر خود کرده است. این هم زمانی به خوبی تضاد میان پایگاه های اقتصادی، اجتماعی و حتی فرهنگی دو شخصیت را به خوبی برجسته می کند.

نماد ها و نشانه ها به روشنی نشان از آن دارد که هرکدام از این شخصیت ها چه دغدغه هایی دارند و چگونه فکر می کنند و ناهم خوانی آن ها به خوبی معلوم می شود. یکی از آن ها به خوبی با هویت زنانه اش کنار آمده و ابداً ابایی از آن ندارد و زنانگی را مانعی برای ورود قوی و جدی به اجتماع بر نمی شمرد. در حالی که دیگری هویتی دارد تثبیت نشده و درگیر این مسائلی است که زندگی اش را تحت تاثیر قرار داده است.

http://www.naghdefarsi.com/images/stories/rooz/naghd/lincoln/2460.jpegپس از آن که بر حسب اتفاقات پیش آمده، این دو نفر، همراه می شوند، فرصت می یابند تا تجربه های جدیدی به دست آورند و از دریچه یکدیگر، وارد دنیاهایی شوند که تا پیش از این برایشان نا شناخته و گنگ بوده است. رعنای سنتی با ترنسی (دگرباش جنسی) مواجه است که دنیای پیچیده و در هم ریخته ای دارد و آدینه تثبیت نشده، در دست و پازدگی میان زن بودن یا نبودن، با چشمه جوشانی از زنانگی و مادر بودن مواجه است و حتی در بخش هایی این فرصت را می یابد تا تجربه های زنانه ای چون در آغوش گرفتن و اشک ریختن را از سر بگذراند. این تضاد ظاهری و همراهی ناگزیرشان با هم سبب می شود شخصیت ها رفتارشان را در آینه ذهنی طرف مقابل ببیند و دست به بازتعریف برساخته های ذهنی بزنند؛ نه لزوماً نوعی تحول ادراکی تصنعی که شکلی از بازآفرینی مفاهیم اجتماعی.

فیلم نامه به رغم آن که شروعی دو پاره دارد و داستان موازی دو شخصیت را جدا و بی اطلاع از هم روایت می کند، اما ماهیتی دوگانه ندارد و چینش ها و رفت و برگشت ها منطقی از آب در آمده است. حوادث فرعی که برای رعنا و آدینه پیش از آشنایی به وقوع می پیوندد، دغدغه های اجتماعی فیلم ساز است که به شکلی گذرا و تیتروار به آن ها اشاره می شود. برجسته ترین شکل آن را می توان به سکانس هایی نسبت داد که رعنا مسافرکشی می کند و گفت و گوها و الگوهای عمل اجتماعی مسافران قابل تامل است.

http://www.naghdefarsi.com/images/stories/rooz/naghd/lincoln/c917d6bb993d9d138a6467655bac01d2.jpgاز سوی دیگر آینه های روبرو فیلمی نیست که بخواهد به زور و با پیچیدن و گره افکنی های زاید، ادای یک فیلم روشن فکرانه را در بیاورد. موضوع به خودی خود به شدت حساس هست و تلاش فیلم نامه نویس بر آن بوده تا در بخش هایی و در قالب گفت و گوها، کلیدهایی به مخاطب عرضه شود تا او بتواند بیش تر و بهتر با دگرباش های جنسی آشنایی پیدا کند. از این منظر فیلم تلاش موفقی است و تا حدود زیادی بدون آن که سوگیری کند، توانسته وضعیت این دگرباش ها را به عنوان قربانی هم در خانواده و هم در جامعه به تصویر بکشد.

http://www.naghdefarsi.com/images/stories/rooz/naghd/lincoln/525614_415313468522953_1179078748_n.jpgبازی روان بازیگران از دیگر نقاط برجسته فیلم است. غزل شاکری که در سال های 1366 و 1367 تجربه بازی در دو فیلم سینمایی را داشت، پس از دو دهه و در سال 1384 و با فیلم وقتی همه خواب بودند به عنوان بازیگر به سینما بازگشت. بدون شک بازی زیبا و باورپذیر او در نقش یک زن سنتی و البته کوشا بخشی از موفقیت فیلم را شامل می شود. شایسته ایرانی هم پیش تر به عنوان بازیگر در آفساید جعفر پناهی درخشید و در موج سوم آرش سجادی به ایفای نقش پرداخت و بازی خوبش در نقش یک دگر باش جنسی نشان از تکنیک شناسی و احاطه اش بر نقش دارد. اما ترکیب دیگر بازیگران به مراتب شناخته شده تر بود و از میان آن ها می توان نقش آفرینی همایون ارشادی را به عنوان دیگر نقطه برجسته در این فیلم دانست.

بخش نقد فیلم | مجله اینترنتی چشم انداز


منبع:سایت نقد فارسی

مطالب مرتبط : 

telegram1

برچسب ها: نقد فیلم های ایرانی